- N
Zie mij op TV bij “Je Zal Het Maar Hebben”!
Op 17 en 24 maart zie je mijn leven bij BNNVARA. Emma Wortelboer volgt mijn oude passie op Paaspop en stapt in m’n busje, terwijl ze meekookt en ziet hoe ik liters spuug door Rumination Syndrome.
Je kunt al kijken via NPO Start - aflevering 6 en 7 van seizoen 25. Linkjes vind je hier:
Wat een ongelooflijke reis is dit tot nu toe geweest. Dankzij jullie steun heb ik stappen kunnen zetten die ik voorheen niet voor mogelijk hield. Dankjewel voor elk gebaar, groot en klein.
Liefs,
Angèle
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
"12 L spuug per dag - Mijn lichaam is op!"
Geef Angèle een Toekomst - Een veilige plek om te leven met Rumination Syndrome
Lees meer over Angèle’s verhaal op www.angele.support
English version below
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Achter de Vraag “Hoe Gaat Het Met Je?”
“Hoe gaat het met je?” Het is een vraag die we allemaal dagelijks horen. En eerlijk is eerlijk, mijn antwoord is vaak: “goed”.
Maar in werkelijkheid vertelt dat antwoord maar de helft van het verhaal. Ik ben vooral heel goed geworden in het weg lachen van mijn zorgen.
Achter die lach schuilt gelukkig ook hoop.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Kiezen Voor Het Leven & Een Nieuwe Weg
Na alle behandelingen ben ik op een punt gekomen waarop de euthanasiewens van de baan is. In plaats daarvan heb ik een nieuwe levensweg gevonden.
Op deze weg wil ik mijn beperkingen omzetten in kracht. Ik sprankel van de ideeën en heb plannen voor kleine eigen bedrijfjes. Zo kan ik op mijn eigen tempo en binnen mijn mogelijkheden wat inkomen verdienen. Die plannen geven mij richting en perspectief.
Maar eerst moet ik zien te overleven.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Leven Met Rumination Syndrome
Ik leef met Rumination Syndrome. Dat betekent dagelijks, onvermijdelijk spugen. Eten is niet alleen moeilijk, het is uitputtend en kostbaar.
Dagelijks ben ik ongeveer 78 euro kwijt aan puur en gezond eten, terwijl mijn lichaam daar uiteindelijk maar weinig voedingswaarde uit haalt. Na deze kosten blijft er vrijwel niets over.
Over enkele weken is mijn bankrekening leeg.
Sondevoeding is voor mij geen optie. Het kan zelfs gevaarlijk zijn. Dit wordt ook uitgelegd in de Netflix documentaire Diagnosis, aflevering “Kwestie van Vertrouwen”.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Zeven Jaar Zonder Eigen Thuis
Zeven jaar geleden moest mijn huis gedwongen verkocht worden. Sindsdien hop ik van plek naar plek. Van leenhuis naar parkeerplaats en vervolgens naar het volgende tijdelijke onderkomen.
Ik ben enorm dankbaar voor alle mensen die mij onderdak, warmte en ruimte hebben gegeven. Zonder hen stond ik hier nu niet.
Maar de realiteit is dat telkens verhuizen, soms om de paar weken of zelfs dagen, ontzettend veel energie kost. Energie die ik simpelweg niet meer heb.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Waarom Stabiliteit Essentieel Is Voor Mijn Gezondheid
Het voortdurende verhuizen zorgt voor onrust en fysieke uitputting. Het laat geen ruimte om te herstellen, geen focus om op te bouwen en geen mogelijkheid om mijn bedrijfjes te starten.
Zolang ik geen stabiele woonplek heb, kan mijn gezondheid niet verbeteren. Mijn lichaam kan niet aansterken. Mijn plannen kunnen niet tot bloei komen.
Ik vraag geen luxe. Ik vraag rust, veiligheid en continuïteit. Basisvoorzieningen die voor velen vanzelfsprekend zijn, zoals water, stroom, douchen en wassen.
Een vaste plek zou mijn lichaam de kans geven om op te laden. Zoals een batterij die eindelijk weer energie kan vasthouden.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Een Realistische En Bescheiden Wens
Ik zoek geen huis. Dat is voor veel mensen al onhaalbaar, laat staan voor iemand in mijn situatie.
Mijn wens is bescheiden en realistisch. Een tiny house of een zeecontainer die ik voor langere tijd op iemands terrein mag plaatsen. Het hoeft niet perfect te zijn. Als het maar rust, ruimte en basiscomfort biedt.
Zelfs als het jaren duurt voordat alles af is, maakt dat mij niet uit. Alles is beter dan hoe het nu is.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
De Financiële Drempel
Wat mij wel zorgen baart, zijn de financiën om dit mogelijk te maken.
Toen ik de kosten op een rij zette om een vaste, leefbare plek te creëren, schrok ik van het bedrag. Toch is dit geen luxe wens. Het is een noodzaak.
Het is de basis die ik nodig heb om op krachten te komen, om mijn bedrijfjes echt op te bouwen en om toe te werken naar een toekomst waarin ik weer perspectief heb.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Waarom Ik Om Hulp Vraag
Daarom vraag ik een gunst aan iedereen die iets kan missen. En minstens zo belangrijk, ik vraag je om dit verhaal te delen.
Met voldoende steun kan ik afscheid nemen van de bus waarin ik nu leef. Een plek waar ik dagelijks letterlijk gebukt ga onder het ongemak.
In het filmpje geef ik je een rondleiding, zodat je kunt zien hoe mijn huidige situatie eruitziet.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Ruimte Voor Een Leefbare Toekomst
Op dit moment is er geen fysieke ruimte. Geen financiële ruimte. En daardoor ook geen ruimte om mijn gezondheid en levenskwaliteit te verbeteren.
Mijn vraag aan jou is eenvoudig en oprecht.
Wil jij mij helpen om weer ruimte te creëren voor een leefbare toekomst?
Liefs,
Angèle
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
“12 liters of vomit per day - my body is exhausted!”
Give Angèle a Future - A safe place to live with Rumination Syndrome
Read more about Angèle's story at www.angele.support
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Behind the Question “How Are You?”
“How are you?” It is a question we hear every day. And honestly, my answer is often “I’m fine.”
But the truth is that answer only tells half the story. I have become very good at smiling away my worries.
Behind that smile, however, there is hope.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Choosing Life and a New Path Forward
After years of medical treatments and uncertainty, I have reached a turning point. The wish for euthanasia is no longer present. Instead, I have found a new path forward.
On this path, I want to turn my limitations into strength. I am full of ideas and have plans for small businesses that would allow me to work at my own pace and within the limits of my health.
These plans give me purpose and something to build toward.
But first, I need to survive.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Living With Rumination Syndrome
I live with Rumination Syndrome, a condition that causes unavoidable, daily vomiting. Eating is not just difficult. It is exhausting, painful, and expensive.
Every day, I spend approximately 78 euros on pure and healthy food, yet my body absorbs very little nutritional value. After these costs, there is almost nothing left. In just a few weeks, my bank account will be empty.
Tube feeding is not an option for me. It can even be dangerous. This is also explained in the Netflix documentary Diagnosis, Episode 5, “A Matter of Trust.”
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
On Television But Without Basis
On March 17 and 24, you can see my life at BNNVARA. Emma Wortelboer follows my old passion at Paaspop and gets into my van, while she cooks with me and sees how I spit out liters due to Rumination Syndrome.
What also becomes clear in this is where my greatest need lies. A safe place to live and work.
‼️ Check it out on NPO Start - click these links for episodes 6 and 7 of season 25:
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Seven Years Without a Home
Seven years ago, my home was sold under forced circumstances. Since then, I have been constantly moving from borrowed houses to parking places and then to the next temporary solution.
I am deeply grateful to everyone who has offered me shelter, warmth, and support. Without them, I would not be where I am today.
But the reality is that moving every few weeks or sometimes every few days costs enormous energy. Energy that I no longer have.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Why Stability Is Essential for My Health
The constant moving creates unrest and physical strain. It leaves no room to recover, no space to focus, and no chance to build something sustainable.
As long as I do not have a stable home, my health cannot improve. My body cannot regain strength. My business ideas cannot become reality.
I do not need luxury. I need rest, safety, and consistency. Basic things like reliable water, electricity, a place to shower, and the ability to stay in one place.
A stable home would allow my body to recharge. Like a battery that finally has the chance to fill up again.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
A Realistic and Modest Dream
I am not asking for a traditional house. That is already out of reach for many people, let alone someone in my situation.
My goal is realistic and modest. A tiny house or a shipping container that can be placed long term on someone’s property. It does not need to be perfect. It only needs to offer peace, space, and basic comfort.
Even if it takes years to fully complete, it would still be infinitely better than my current situation.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
The Financial Reality
What truly worries me is the financial reality of making this possible.
When I calculated the costs of creating a permanent and livable home, I was shocked. Yet this home is not a luxury. It is a necessity.
It is the foundation I need to regain strength, build income through my small businesses, and work toward a future with dignity and independence.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
Why I Am Asking for Your Help
That is why I am asking for help from anyone who is able. And just as importantly, I am asking you to share my story.
With enough support, I can finally say goodbye to the bus I currently live in. A place where I am literally bent under discomfort every single day.
You can see this reality in the video tour of my bus.
⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯⎯
A Future With Space to Heal and Live
Right now, there is no physical space. There is no financial space. And therefore, there is no space for improvement in my health or quality of life.
My question to you is simple and sincere.
Will you help me create space for a livable future?
With love and gratitude,
Angèle
Organizer
Angèle Schaminée
Organizer